Je zegt ja. Terwijl je eigenlijk nee bedoelt. Niet omdat je je grens niet voelt. Je voelt hem vaak heel goed. Maar op het moment dat je nee zou kunnen zeggen, schiet je hoofd al vooruit:
Straks is hij teleurgesteld.
Misschien vindt ze me niet flexibel.
Maak ik het nu niet onnodig lastig?
En dus zeg je: “Ja hoor, ik pak het wel op.” Misschien noemen anderen je behulpzaam, betrokken en betrouwbaar. Iemand op wie ze kunnen rekenen. Maar wat gebeurt er met jou als je steeds degene bent die meebeweegt?
Als je ja zegt terwijl je nee voelt
Neem Marieke. Haar agenda zit vol wanneer haar leidinggevende vraagt of ze vóór het weekend nog een presentatie kan voorbereiden.
Eigenlijk wil ze nee zeggen. Toch antwoordt ze meteen: “Natuurlijk.” Ze voelt spanning in haar buik. Die avond werkt ze langer door. Thuis is ze kortaf. En ergens is ze boos: Waarom ziet niemand dat het te veel is?
Dat is het ingewikkelde van pleasegedrag. De ander heeft haar niet gedwongen om ja te zeggen. Ze heeft zelf ja gezegd. Maar niet omdat ze het wilde.
Ze probeerde vooral te voorkomen wat er daarna zou kunnen gebeuren: teleurstelling, irritatie, afwijzing of gedoe.
Je wilt niet dat de ander teleurgesteld is
Rekening houden met anderen is iets anders dan pleasen. Je kunt iemand helpen omdat je dat wilt. Je kunt soms iets extra’s doen omdat je daar bewust voor kiest.
De vraag is: kun je ook nee zeggen? Kun je iemand teleurstellen zonder meteen te denken dat jij dat moet oplossen? Kun je een ander laten vinden wat hij van jouw keuze vindt?
Een grens aangeven betekent namelijk niet dat de ander daar blij mee hoeft te zijn. Misschien is dat wel precies wat je te leren hebt: dat je niet verantwoordelijk bent voor iedere reactie van een ander.
Waar heb je dit geleerd?
Voor sommige mensen begint dit patroon al vroeg. Misschien merkte je dat het prettig was als je makkelijk was, hielp of geen gedoe maakte. Misschien was er weinig ruimte voor verschil van mening of emoties. Je hoeft niet altijd precies te weten waar het vandaan komt. Belangrijker is misschien om te herkennen wat er nu gebeurt.
Wat ooit een handige manier was om met anderen om te gaan, kan later in de weg gaan zitten.
Ook rekening houden met jezelf
Minder pleasen betekent niet dat je minder aardig hoeft te worden. Het betekent dat er ook ruimte komt voor jou. Dat je merkt wanneer je automatisch ja zegt. Dat je kunt voelen wat jij wilt. Dat je je grens kunt aangeven, ook als de ander daar misschien niet blij mee is.
In mijn nieuwe programma ‘Pleasen, van aanpassen naar jezelf zijn’ onderzoeken we waar jouw patroon vandaan komt en hoe je er anders mee kunt omgaan.
Niet om minder rekening te houden met anderen. Maar om óók rekening te houden met jezelf.
Zodat je kunt blijven staan, ook wanneer de ander iets anders wil.
Wil jij ook ruimte voor jezelf? Neem gerust contact met me op om de inhoud van het programma te bespreken.
